Tamam, sahne şöyle: Arabanızla son ses müzik dinleyerek gidiyorsunuz. Şarkılara eşlik ederek gayet iyi bir şekilde yol alıyorsunuz—ta ki yoğun bir kavşağa gelene kadar. Sola dönmek için şerit değiştirmeyi düşünürken, müziğin sesini kısıyorsunuz.

Bu size tanıdık geliyor mu? Geliyorsa, bunun sebebi ne olabilir? Neredeyse tamamen görsel farkındalıkla ilgili bir işlevi yerine getirmek için neden işitsel uyarıyı azaltmanız gereksin ki? Bir duyu neden diğerine müdahale etsin? Yani, her gün aynı anda gözlerinizi ve kulaklarınızı kullanıyorsunuz. Yürürken ve nereye gittiğinize bakarken sohbet edebilir ve kendi ayaklarınıza takılıp düşmezsiniz. Anlatılan durum neden farklı olsun ki?

Cevap, görevin karmaşıklığı ve görevin aşinalığıyla ilgili; biraz da çoklu görev yapma yanılgısını ele alacağız. Her birine değinelim ve ardından bunların savaş eğitimi üzerindeki etkilerini inceleyelim.

Görevin karmaşıklığı:  Az sayıda engelin bulunduğu tanıdık bir güzergahta araç kullanmak, beyni pek zorlamaz. Ancak işin içine karmaşıklık girdiğinde –örneğin yukarıda bahsedilen kavşak– performansınızı artırmanız gerekir.

Aşinalık:  Araba kullanmayı öğrendiğiniz zamanı hatırlayın. Muhtemelen şimdi sıradan gelen ama o zamanlar direksiyonu sıkıca tutmanıza neden olan işler vardı. Karşılaştığınız her yeni görev dikkat gerektirir; yeni görevi halletmek için kısayollarınızı uyguladıktan sonra, bu yeni kazanılmış aşinalık nedeniyle karmaşıklık çıtasını yükseltirsiniz.

Çoklu görev yapma:  İnsanlar çoklu görev yapmazlar. Gerçekten yürürken konuşmuyoruz, araba kullanırken mesajlaşmıyoruz veya eşimizle konuşurken e-postaları yanıtlamıyoruz. Bizler aynı anda sadece bir şeye dikkat edecek şekilde programlanmışız ve birden fazla işle meşgul olduğumuzda, aslında bunlar arasında hızlı bir şekilde geçiş yapıyoruz. Geçiş o kadar hızlı ki, birkaç şeyi iyi yaptığımız yanılsamasına kapılıyoruz. Çoklu görev yapmanın bu kusurunu fark etmiyorsunuz; ta ki kavşakta radyoyu neden kıstığınızı ve "duymak" için neden gözlerinizi kapattığınızı düşünene kadar.

Bu anlayışı dövüş eğitiminizde uygularsanız, daha iyi sonuçlar elde edersiniz. Başlamak için en iyi yol, "şimdiki an" eğitim yöntemlerini kullanmaktır.

Şimdiki ana odaklanma eğitimi genellikle Zen veya farkındalık eğitimi gibi yöntemlerle ele alınır. Bu ezoterik yöntemler bazıları için işe yarar, ancak dikkatinizi dağıtabilirler. (Eğitiminizde farkındalıklı veya şimdiki anda olmayı öğrenmek için öncelikle meditasyon veya başka bir tefekkür sürecine zaman ayırmanız gerekir.)

Antrenmanda gerçekçi kalmak ve gereksiz yere aynı anda birden fazla iş yapmaktan kaçınmak için daha pragmatik bir yolu tercih ediyorum: pasif antrenman yerine aktif antrenman yapmak.

Aktif dövüş sanatları eğitimi, karmaşıklık veya başka bir dış kısıtlama nedeniyle dikkatinizi tamamen vermenizi gerektirir. Sadece kum torbasında turlar yapmak yerine, dikkatinizi ve odaklanmanızı sağlamak için dış kısıtlamalardan yararlanabilirsiniz. İşte iki seçenek:

• En yüksek vuruş oranına ulaşmak için partnerinizle veya kendinizle yarışın. Örnek: Partneriniz ilk turda 235 vuruş yaptıysa, siz bu sayıyı geçmeyi hedefleyin.

• Zamana karşı yarışın. Belirli bir süre içinde muz torbasına belirli sayıda uyluk vuruşu yapacağınıza karar verin. Bu hedefe ulaşırsanız, bir sonraki antrenmanınızda çıtayı yükseltin.

Bu şekilde neredeyse her türlü solo ekipman kullanılabilir, ancak partnerli antrenmanlar aktif eğitimin gerçekten parladığı yerdir çünkü temas, anı yaşamanın en etkili aracıdır. Partnerli antrenmanlar her zaman temas tehdidini içermelidir. Partneriniz asla karşılık vermezse, ağır bir kum torbasıyla antrenman yapıyormuşsunuz gibi olur. Yanlış anlamayın: Çift bacak antrenmanının ortasında tam gaz, sınırsız bir kavgayı savunmuyorum. Her iki tarafı da oyunda tutarken biraz heyecan katmak için temas seviyeleri üzerinde anlaşmaktan bahsediyorum.

Bu heyecan, "Bakın, önümüzdeki üç beş dakikalık raunt boyunca birbirimize %80 oranında çift bacak yakalama vuruşu yapacağız, ancak herhangi bir noktada kafa bir yumruk için açıkta kalırsa, onu da alabilir miyiz?" kadar basit olabilir.

İkiniz de uyanık kalmanızı sağlayacak şekilde temaslı çift bacak tekniğini uygulayacaksınız ve birçok kişinin güreş moduna geçtiğinde ellerini bıraktığını hatırlatan bir joker kartınız olacak. Bu sizi meşgul tutar ve meşguliyet, hataların anında düzeltilmesine ve nihayetinde gelişmeye yol açar.